ไม่ต้องลุ้นว่าทีมไหนจะได้มาอวดโฉมหน้ากัน ณ พื้นที่ตรงนี้  นกซา…ซ่าส์ขอนำเสนอทีมจากโรงเรียนโพธาวัฒนาเสนี  จ.ราชบุรี  รุ่นอายุ 15 ปี  ด้วยการผนึกกำลังของ  2 คนรักกีฬาโดย     อ.นัยฤทธิ์   มาลี  กับ อ.บัญชา  พวงนวม  หรือครูหม่อง  มาพร้อมกับลูกทีมอย่างน้องพลอย  น้องอ๋อย  น้องเขียว  น้องต่ายและน้องจอย  น้อง ๆ บอกว่าที่มาเล่นตะกร้อเพราะเห็นรุ่นพี่ได้ติดทีมชาติก็อยากจะติดบ้าง  จะได้รวยเร็ว  ๆ (อิอิอิ)  เห็นพี่วันวิสา  จันทร์แก่น ทำได้เลยอยากทำได้บ้าง  อีกอย่างพี่เค้าก็เป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนด้วยตอนนี้เป็นฮีโร่ประจำโรงเรียนเลยค่ะ  ตะกร้อเป็นกีฬาที่ท้าทายความสามารถและที่สำคัญสนุกแถมยังสุขภาพดีด้วย  น้องพลอยกล่าวทิ้งท้ายอย่างอารมณ์ดี  โค้ชนัยฤทธิ์ บอกว่าจัดให้เด็กซ้อมกันหลังเลิกเรียนจันทร์ – ศุกร์ตั้งแต่  5 โมงถึงทุ่มครึ่ง  เสาร์อาทิตย์ก็ซ้อมกันให้เด็ก ๆ ซ้อมกันที่สนามกลางโรงเรียนโพหักเพราะใกล้บ้านเค้า  ส่วนครูหม่องก็จะซ้อมให้เด็ก ๆ ตอนที่เค้าอยู่ที่โรงเรียน 

ครูหม่องแอบกระซิบว่านักกีฬาทีมนี้ยังเล่นตะกร้อลอดห่วงด้วยแถมยังได้เป็นตัวแทนภาคกลาง 2 ไปแข่งกีฬาแห่งชาติที่ จ.ตรังด้วยนะ (แหม...ดีกรีของน้อง ๆ ทีมนี้ไม่เบาเลยนะไม่เชื่อลองดูจากน้ำหนักตัวโค้ช  555...) 

ทีมนี้ขอฝากขอบคุณท่านผอ.สมศักดิ์  ฉันทานุรักษ์  ที่ให้การสนับสนุนเป็นอย่างดีกับรองผอ.นุวัฒน์  คงอยู่สุข  ที่ควบตำแหน่งผู้จัดการทีมมาด้วย  นกซา...ซ่าส์ขอขอบคุณด้วยคนเจ้าค่ะที่ช่วยกันส่งเสริมสิ่งดี ๆ เช่นนี้ให้กับเด็ก ๆ จากโค้ชตัวใหญ่มาต่อกันที่โค้ชตัวเล็กกันบ้าง (เกี่ยวกันมั้ยอ่ะ)  ครูแหมบ  หรือ อ.สมศักดิ์ นาแรมงาม   ที่คุมทีมชายอายุ 15 ปีจากโรงเรียนเทศบาล 2 (วัดใหม่ท่าพาณิชย์)  จ.ปราจีนบุรี  ประกอบด้วยผู้เล่นนายจักรินทร์  พันธุ์สะอาด  (เทน) ด.ช.อโนชา  ภิเษก (อ้าย)  ด.ช.สุรศักดิ์  จรไร (ปอ)  และน้องแฟร์ ด.ช.สราวุธ  น้อยศรี  เด็ก ๆ บอกว่าที่มาเล่นตะกร้อเพราะคลุกคลีกับตะกร้อมาตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะพี่ ๆ ที่บ้านเล่นกันหมด  พอเราโตขึ้นก็มาเล่นโดยอัตโนมัติตอนนี้เลยไม่เปลี่ยนใจไปไหนแล้ว  และวันนี้พวกเราก็มีกำลังใจจากพ่อแม่  เพราะพ่อแม่พวกเรามาเชียร์ด้วยครับ  วันนี้พวกเราจะทำให้ดีที่สุดเลย  น้อง ๆ บอกว่าเค้าจะติดทีมชาติ  แต่น้องปอบอกว่าตอนนี้ขอแค่ติดโรงเรียนกีฬาก็โอเคแล้ว  (โรงเรียนกีฬาไหนสนใจติดต่อกันได้นะจ๊ะ) พี่โจ้ สืบศักดิ์  พี่สิงหา  พี่พรชัย  พี่พนมพร  ซึ่งพี่ ๆ เหล่านี้ก็เป็นนักกีฬาในดวงใจของน้อง ๆ เค้าด้วย    ครูแหมบให้น้อง ๆ ซ้อม  3  เวลา  เพราะเป็นช่วงที่มีแข่ง  แต่ถ้าไม่มีการแข่งขันก็จะซ้อมเฉพาะหลังเลิกเรียน  ครูแหมบบ่นว่าซ้อมมากไม่ได้เด็กพวกนี้มันชอบเบี้ยวซ้อม (หัวเราะ) แต่ก็ไม่บ่อยนะ  เพราะเค้าเองก็อยากได้รางวัลชนะเลิศจากการแข่งเหมือนกัน  ส่วนผมเองก็เคยประสบความสำเร็จสูงสุดจากการทำทีมรุ่นอายุ 12 ปีให้รางวัลชนะเลิศจากกวงการแข่งขันกีฬากรมการปกครองส่วนท้องถิ่นเมื่อปี 2550  มา  ผมก็อยากให้ทีมอายุ 15 ปีนี้ได้ชนะเลิศของกีฬาสพฐ. นี้เหมือนกัน (หัวเราะ) 

และท้ายนี้อยากฝากให้ผู้ใหญ่ช่วยกันสนับสนุนโรงเรียนที่อยู่ไกล ๆ ให้มาก ๆ ครับ  เพราะโรงเรียนที่อยู่ไกล ๆ เองเค้ามีเด็กที่สนใจและมีฝีมือเล่นกีฬาอยู่มาก แต่เค้ายังขาดอุปกรณ์ที่จะซ้อมกัน  ตรงนี้เลยอยากให้ดูแลอย่างทั่วถึงครับ  และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเสียงที่ส่งมาถึงผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับวงการกีฬาบ้านเรา  ยังมีเพชรในตรมอีกหลายเม็ดที่รอการเจียระไนเจ้าค่ะ...